Naast haar baan als coördinator in het Speciaal Onderwijs studeerde Stefanie aan de Kunstacademie te Arnhem. Tijdens haar afstudeerjaar gaat zij op zoek naar het ontstaan van psychiatrische etiketten die op mensen geplakt worden en de redelijkheid hiervan. Want als er zoiets als ‘afwijkend’ bestaat, dan moet er dus ook een norm voor ‘normaal’ zijn. Maar wát is dan normaal? Wíe is dan normaal? En wie bepaalt dat dan? Stefanie vertaalt haar verzet tegen het doorslaan in etiketten plakken op de mens in beeldend werk. Zij buigt de ‘afwijking’ om tot ‘toewijking’, ‘het etiket met oordeel’ verandert zij in ‘een slinger, en ‘dát zoals men vindt dat het hóórt’ maakt plaats voor ‘dát wat ís’.

In haar werk pelt zij de mens af tot het pure, échte, eigene van de mens overblijft. De waarachtige schoonheid. De ísheid.

 

Stefanie past uiteenlopende technieken als fotografie,

verschillende teken-, schilder- en druktechnieken en

beeldprojectie toe en verwerkt deze o.a. in installaties,

assemblage- en collagewerken.

 

 

 

Eerder te zien in Nijmegen, binnenkort in het Kunstation te Uden:

"Etiketten plak je op appelmoes"

 

terug naar startpagina

naar foto's   expo